Istanbul is uniek. Het is de enige stad ter wereld op twee continenten. Geniet van oud en nieuw in de culturele hoofdstad van Turkije met Istanbul-expert Marc Guillet

Dorpse taferelen in Kuzguncuk

Geplaatst op 7 november 2017

Wanneer je aan de Aziatische oever van de Bsoporus de wijk Üsküdar bezoekt, ga dan ook eens een kijkje nemen in het voormalige dorp Kuzguncuk 5 minuten verderop met de bus.

Bij de aanlegsteiger voor de veerboten, tegenover Cem büfe en Meydan büfe, staan grote stadsbussen. Die gaan allemaal richting Ümraniye en Kuzguncuk. Neem een van die bussen.

Na een korte rit langs de Bosporus stap je uit bij de hoofdstraat van het schilderachtige dorpje Kuzguncuk, nu een buitenwijk van Üsküdar.

Dit traditionele vissersdorp in een groene vallei is een populaire lokatie voor Turkse soaps, zoals ‘Perihan Abla’ (Grote zus Perihan) en ‘Ekmek Teknesi’ (Broodboot), omdat het de sfeer ademt van het traditionele Istanbul.

Het heette in de Byzantijnse tijd Kosinitza en heeft een nostalgische sfeer met het vele groen, Osmaanse houten huizen, moskeeën, twee synagogen, twee Grieks-orthodoxe en een Armeense kerk gebroederlijk bijeen.

Wanneer je hier rondloopt heb je nog een beetje het gevoel van de kosmopolitische, multiculturele en multireligieuze samenleving die hier zo vanzelfsprekend was tot de Eerste Wereldoorlog. Door de deportaties van en massamoorden op honderdduizenden Armeniërs in 1915, het wegpesten en verjagen van de meeste Grieken na 1923, en het vertrek van veel Joden naar de staat Israël na 1948, is er van deze gemeenschappen niet veel meer over dan bijna lege kerken, synagogen en scholen. De meeste leden van deze niet-moslimse minderheden zijn 50-plussers.

Veel houten Ottomaanse huizen zijn gelukkig opgeknapt en er zijn steeds meer hipster bars, restaurantjes, en een grote openbaar plantsoen met volkstuintjes waar altijd jonge gezinnen en ouden van dagen van de rust en de natuur genieten. Net als Cihangir is dit een wijk waar veel expats zijn neergestreken.

Maar behalve allerlei trendy eethuisjes en koffiebars kom je er ook nog dorpse taferelen tegen, wanneer je verder de heuvel op in de hoofdstraat loopt. Je hoort en hanen kraaien. De was hangt buiten aan de lijn. Buren helpen mee om de boontjes te doppen, gezellig samen op de stoep.

En in het weekend is het een populaire plek voor bruidspaartjes die hier een nostalgische plek vinden voor de bruidsreportages. Als je daar van wil meegenieten, ga er dan zeker op een zondagmiddag langs. Veel pleier!

 

 

Tags: /

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *